Darkest Hour

In de aanloop naar de Oscaruitreiking wordt Darkest Hour veelvuldig genoemd als een kanshebber. De film over Churchill brengt dan ook de nodige verwachtingen met zich mee.

Verhaal

Na de Duitse invasie in België en Nederland is de positie van zittend premier Neville Chamberlain (Ronald Pickup, o.a. The Best Exotic Marigold Hotel) onhoudbaar geworden en legt hij zijn functie neer. Het ambt wordt vervolgens door koning George VI (Ben Mendelsohn, o.a. Bloodline) aan Winston Churchill (Gary Oldman, o.a. Harry Potter) aangeboden. Churchill krijgt de ondankbare en onmenselijke taak om het Verenigd Koninkrijk te leiden ten tijde van de Duitse opmars op het continent.

Niet iedereen is blij met de benoeming van Churchill als premier met diens exorbitante levensstijl. Chamberlain en Lord Halifaf (Stephen Dillane, o.a. Game of Thrones) lijken vastbesloten om Churchill ten val te brengen en hun politiek van appeasement door te zetten.

Oordeel

Darkest Hour is knap gemaakt. De cinematografie van filmmaker Bruno Delbonnel is duidelijk te herkennen, weinige camerawisselingen en het lichtgebruik van de filmische stijl van Delbonnel zijn sfeerbepalend voor de film. De Oscarnominatie voor hoofdrolspeler Gary Oldman is ook meer dan terecht. De Britse acteur weet Churchill bijna tot in perfectie neer te zetten, maar ook Kristin Scott Thomas weet te schitteren in haar rol als de vrouw van Churchill. Plottechnisch gezien is er wel het een en ander aan te merken. Darkest Hour is echt een praatfilm en bied veel van hetzelfde: speeches, vergaderingen en gekonkel. De film weet daardoor ook nooit echt 100% te boeien. Ook de rol van Lily James als de typiste van Churchill komt nooit helemaal uit de verf en heeft weinig toegevoegde waarde aan de film. De prijs voor beste film zal het bij de Oscars dan ook niet gaan winnen.

Eindoordeel: 7

Den of Thieves

Kraakfilms blijven een gewild genre om te maken en Den of Thieves is de nieuwste film in dit segment en het is dan ook de vraag of deze film de kijker kan verrassen.

Verhaal

In het zuiden van Los Angeles overvalt een groep professionele bankovervallers een geldtransport. De groep staat onder leiding van de veteraan Merrimen (Pablo Schreiber, o.a. 13 Hours). Tijdens het vuurgevecht dat met de politie ontstaat sneuvelt een van de overvallers, maar ze hebben hun buit wel binnen. De volgende dag bezoekt een team van de LASD het plaats van delict. Dit team staat onder leiding van “Big Nick” Flanagan (Gerard Butler, o.a. 300) en hij is vastbesloten om de groep op te pakken.

Het team onder leiding van Big Nick houdt er een onconventionele wijze op na om hen op te sporen. Ze houden de chauffeur, Donnie (O’shea Jackson jr., o.a. Straight Outta Compton), aan en weten enkele namen los te krijgen van wie de overvallers zijn. Vervolgens ontstaat er een kat-en-muisspel tussen de politie en de overvallers om elkaar telkens een stap voor te zijn.

Oordeel

De film begint direct goed met een goede dosis actie waardoor je meteen in de film zit. Het draait met name om de actie dan ook in de film en niet over de sterke verhaallijnen. Echte goede achtergrondverhalen ontbreken grotendeels en zelfs de huwelijksperikelen van Nick is te niks zeggend om een wezenlijk aandeel van de film te zijn. Dit is dan  ook een kwestie van geschoten, maar wel mis. Er is dan ook sprake van een aantal scenes die niks aan Den of Thieves toevoegen. De film beschikt wel over een dosis humor, maar dit en de nodige actie zijn onvoldoende om de film echt op niveau krijgen. Christian Gudegast maakte zijn regiedebuut met deze film, maar het is duidelijk dat hij nog veel te leren. Den of Thieves is gewoon een prima testosteronfilm en niet meer dan dat.

Eindoordeel: 6

Den of Thieves is vanaf 1 februari te zien in de bioscoop

Star Wars: The Last Jedi

Na The Force Awakens was het lange aangebroken voor de echte Star Wars-fanaten en na twee jaar wachten worden ze eindelijk beloond met The Last Jedi.

Verhaal

De nieuwste Star Wars film pakt het verhaal op waar de vorige eindigde, namelijk kort na het vernietigen van Star Killer Base en het vinden van Luke Skywalker (Mark Hamill). De Resistance wordt kort na hun strijd bij de Star Killer Base geconfronteerd met de New Order die op haar poorten beukt en daarop besluit generaal Leia Organa (Carry Fisher) voor een complete evacuatie van de Resistance.  Hun vijand weet hen zelfs door de hyperspace heen te vinden waarop Poe Dameron (Oscar Isaac) met een dapper plan komt om hen uit de handen van de New Order te houden.

Ondertussen weigert Luke Skywalker om Rey (Daisy Ridley) de beginselen bij te brengen. Desondanks krijgt ze via de Force een band met Kylo Ren (Adam Driver) die zelf nog worstelt met het doden van zijn vader. Ook leert ze over de geschiedenis van Ren voor hij zich bij de New Order aansloot. Uiteindelijk besluit Skywalker om Rey toch wat bij te brengen en zij is vastbesloten om het gevecht met Supreme Leader Snoke (Andy Serkis) aan te gaan en Kylo Ren terug te brengen.

Oordeel

Het is langzamerhand aftellen naar een spectaculair einde in de laatste film in deze trilogie. Na de dood van Han Solo nemen we in deze Star Wars weer afscheid van een oudgediende en langzamerhand maken zij plaats voor een nieuwe generatie. The Last Jedi begint dusdanig dat je meteen op het puntje van je stoel zit. De spanning van de twee verhaallijnen zijn goed in balans en zijn goed onderhoudend. Ook gaat de film verder de diepte in dan de eeuwige strijd tussen de goede en kwade geesten en toont het wat “grijstinten” wat wel wat te denken geeft.

De fans worden op hun wenken bediend met goed gechoreografeerde lightsaber-gevechten. De CGI-effecten zijn zoals verwacht weer op niveau, maar nooit over de top waar andere space opera’s vaak wel de mist in gaan. Regisseur Rian Johnsen weet zijn eigen signatuur op de film te zetten en de Star Wars-saga is bij hem in goede handen, wat nog veel plezier kan beleven voor de komende jaren.

Eindoordeel: 7,5

Murder on the Orient Express

De boeken van de Britse schrijfster Agatha Christie zijn wellicht een van de meest verfilmde boeken ter wereld. Kenneth Branagh’s Murder on the Orient Express is alweer de vierde film van dit boek.

Verhaal

Detective Hercule Poirot (Kenneth Branagh, o.a. My Week With Marilyn) is in Jeruzalem om een diefstal aldaar op te lossen, maar als hij eenmaal klaar is met de zaak wordt hij alweer weggeroepen naar Engeland voor een volgende zaak daar. Poirot heeft echter de behoefte aan een welverdiende vakantie en besluit een ritje op de Orient Express te nemen naar Londen. Aldaar heeft zich een exclusief gezelschap verzameld, waaronder de Russische prinses Dragomiroff (Judi Dench).

Tijden de rit wordt Poirot door de Amerikaanse zakenman Terry Ratchett (Johnny Depp) benaderd om voor een vergoeding hem tijdens de reis in de gaten te houden. Deze wijst hem daarop vriendelijk af. Op een nacht wordt de Orient Express gedeeltelijk ontspoort door een sneeuwlawine, maar op die volgende ochtend doet Poirot de ontdekking dat Ratchett is overleden aan meerdere steekwonden. Hij wordt vervolgens belast met het oplossen van de moord waarin blijkt dat niet iedereen zegt wie hij is.

Oordeel

De nieuwste Murder on the Orient Expres-film voegt weinig toe aan het originele verhaal, behalve een paar kleine wijzigingen omtrent personages voor de nodige diversiteit. Agatha Christie heeft een tijdloos verhaal geschreven wat zich anno 2017 nog steeds laat lenen voor een goede verfilming en Kenneth Branagh, die ook de regie deed, weet recht te doen aan het verhaal. Branagh is instaat om mooie tegenstellingen in de film te creëren en weet de film met een goede dosis luchtig te houden.

Met interessante camerashots vanuit bovenuit de trein is hij instaat om mooi invalshoeken te geven. De sterrencast van de film (ook Michelle Pfeiffer, Willem Dafoe en Derek Jacobi spelen mee) en zij weten de film op het juiste niveau te brengen. B-acteurs hadden de gelaagdheid in de film wellicht minder vorm kunnen geven. De snor van Branagh is inmiddels berucht en een vervolg ligt al op de tekentafel.

Eindoordeel: 8

Blade Runner: 2049

Het gebeurt niet vaak dat een vervolg op filmklassiekers succesvol zijn en toch probeert regisseur Denis Villeneuve met Blade Runner: 2049 om een waardig gevolg af te leveren van de film Blade Runner die alweer uit 1982 stamt.

Verhaal

Agent K (Ryan Gosling, o.a. La La Land) is een Blade Runner die jacht maakt replicants, een androïde vorm van mensen en hen op “pensioen” moet sturen. Tijdens het uitschakelen van één van deze replicants wordt er op diens terrein een doos gevonden. Na onderzoek blijkt dat de doos de beenderen bevat een vrouwelijke replicant die bevallen was van een kind, iets dat voorheen voor onmogelijk werd gehouden. K krijgt van zijn bazin (Robin Wright, o.a. Forrest Gump) de opdracht om het kind van deze replicants op te zoeken en te doden.

Het onderzoek van K brengt hem langs Wallace Corporation die de huidige vormen van de replicants produceren. Zodra CEO Niander Wallace (Jared Leto, o.a. Suicide Squad) verneemt waar het onderzoek van K over gaat geeft hij opdracht aan zijn ondergeschikte Luv (Sylvia Hoeks, o.a. De Bende van Oss) om eveneens jacht te maken op het kind van de replicants.

Oordeel

De wereld van Blade Runner: 2049 is zeer dystopisch neergezet. Grauwe tinten overheersen voor het merendeel de film en weet daardoor een hele goede sfeer neer te zetten. Ook de soundtrack, gecomponeerd door Hans Zimmer, draagt hier aan bij en is zeer juist van toon. Verhaaltechnisch was het voor mij als leek moeilijk om aanvankelijk in het verhaal te komen, maar na de pauze kwam het verhaal eindelijk volop in beweging en word je toch als kijker meegetrokken in het verhaal. Het einde van de film was dan ook allerminst bevredigend, want daarvoor was het te open.

Ondanks het detective-achtige gehalte van het plot waren wellicht de sterkste scènes de liefdesscènes. Zowel die tussen Ryan Gosling en Ana de Armas als die van Harrison Ford. Ook kent de film een paar goed doordachte plottwists waardoor het verhaal verrassend blijft. Als er daadwerkelijk een vervolg komt, dan hoop ik dat die film het niveau van 2049 weet aan te tikken.

Eindoordeel: 8,5

Kingsman: The Golden Circle

Het eerste deel van deze filmreeks, Kingsman: The Secret Service, groeide binnen no time uit tot een ware cultfilm. Het is dan ook de vraag of het tweede deel in deze reeks de geschapen verwachtingen waar kan maken.

Verhaal

Als geheimagent Eggsy (Taron Edgerton) ’s avonds op het punt staat om naar huis te gaan wordt hij voor de deur bij Kingsman wordt aangevallen door Charlie (Edward Holcroft). Na een wild gevecht weet Eggsy aan zijn belager te ontkomen en thuis te komen bij zijn vriendin. Kingsman heeft geen idee wie er achter de aanval op hem zat, maar ze vermoedden wel enige connecties met de drugswereld. Hun nog onbekende tegenstander weet vervolgens hun systeem te hacken en bijna de gehele organisatie te vernietigen. Alleen Eggsy en Merlin (Mark Strong, o.a. Kick-Ass) weten het te overleven.

Het doemprotocol van Kingsman leidt de twee naar Kentucky waar ze terechtkomen bij een zusterorganisatie van Kingsman: Statesman. Met hun hulp komen ze er achter dat de organisatie The Golden Circle verantwoordelijk is voor de aanslag op Kingsman. Deze organisatie wordt geleid door de charmante slechterik Poppy Adams (Julianne Moore, o.a. The Big Lebowski). Met behulp van de Amerikaanse geheimagent Whiskey (Pedro Pascal, Game of Thrones) proberen Eggsy en Merlin The Golden Circle tegen te houden.

Oordeel

Zoals al eerder gezegd waren de verwachtingen redelijk hoog voor deze film en het is dan ook vaak zo dat films die verwachtingen niet waar weten te maken. Ook bij Kingsman: The Golden Circle is dit het geval. Het verhaal rammelt aan de nodige kanten, kent teveel nieuwe personages en sommige scenes hebben totaal geen toegevoegde waarde. Opnieuw schiet regisseur Matthew Vaughn zich in de voeten bij een sequel, zoals hij dat al eerder deed bij Kick-Ass. De film was bij vlagen grappig, maar ook ongemakkelijk. Het verhaal mist diepgang en kent verschillende verschillende plotholes. Het heerlijke Britse idee van de eerste film ontbreekt hier en wordt volledig overvleugeld door het Amerikaanse element. Zo was de casting van Channing Tatum ook onnodig.

Valt er dan niks positief te melden? Persoonlijk was ik erg onder de indruk van de soundtrack van de film die deze op de juiste momenten van de goede schwung voorzag. Ook waren de scenes tussen Edgerton en Colin Firth zeer sterk geacteerd. Je komt al heel snel in het verhaal door de actie in het begin van de film en deze is dan ook goed gechoreografeerd; hoewel het af en toe toch wat over de top overkomt. Hopelijk weet het toekomstige derde deel het niveau van de eerste op te pakken.

Eindoordeel: 6,5

Dunkirk

De afgelopen weken was de film Dunkirk al veel in het nieuws, met name om het feit dat de meest recente film van Christopher Nolan in het Nederlandse Urk werd gefilmd.

Verhaal
Het Britse Expeditieleger zit samen met de Fransen opgesloten in de Franse kustplaats Duinkerken waar de Duitse soldaten hen omsingeld hebben. Vanwege dat de militaire missie van het leger mislukt is begint het leger met het evacueren van 300.000 soldaten. Op het strand van Duinkerken ontmoeten twee soldaten elkaar (gespeeld door Fionn Whitehead en Aneurin Bernard) die vastbesloten zijn om van het strand te ontsnappen en naar Engeland te vluchten.

Ondertussen heeft de Royal Navy de burgerbevolking van Engeland opgeroepen om hun jongens te helpen evacueren. Mr. Dawson (Mark Rylance, o.a. Bridge of Spies) geeft gehoor aan deze opdracht en gaat samen met zijn zoon en een vriend van hem op hun plezierboot naar Duinkerken. Onderweg pikken ze een soldaat op een scheepswrak op die lijdt aan Shellshock en hij zorgt voor de nodige spanningen aan boord. De evacuatie wordt vanuit de lucht ondersteund door enkele Spitfires en wordt de piloot Farrier (Tom Hardy, o.a. Inception) gevolgd in zijn strijd.

Oordeel
Vanaf moment één weet Dunkirk te boeien. De kijker wordt direct de film ingezogen met de nodige actie in het begin. Door de continue afwisseling tussen de drie verhaallijnen zijn er cliffhangers in overvloed. Christopher Nolan is in staat om heel de film lang de aandacht van de kijker vast te houden. Normaal gesproken heeft een film tijd nodig om op gang te komen en dat je als kijker vertrouwd raakt met de hoofdpersonen, maar doordat je direct in verhaal wordt gezogen heb je daar de tijd niet voor, maar dat maakte mij ook niet uit.

Een belangrijk detail dat bijdraagt aan het idee van dat het gevaar op de loer blijft liggen is de muziek. Bijna heel de film lang is er een zoemend geluid op de achtergrond te horen dat een enorm goed effect heeft op de sfeer in de film. Normaal gesproken draaien oorlogsfilms om helden, of het nou om het redden van soldaat Ryan gaat of het veroveren van een brug die net iets té ver is. Deze film is geen heldenfilm, maar draait om de redde- en radeloosheid en daar slaagt het heel goed in.

Eindoordeel: 9

Spider-Man: Homecoming

De tweede reboot van de Spider-Man in vijf jaar tijd, maar dit keer met een totaal andere insteek dan de in de vorige twee series. De vraag is dan ook of dat ten goede komt voor de film

Verhaal
Nadat Peter Parker a.k.a. Spider-Man (Tom Holland) in New York terugkomt uit Berlijn na zijn avontuur met de Avengers moet hij van zijn mentor Tony Stark (Robert Downey Jr.) zich niet bezig te houden met grote mensenzaken. Peter wilt zich graag bewijzen en de vele tijd buiten school besteed hij aan het bestrijden van de lokale kleine criminaliteit in Queens.

Zo ziet hij op een avond een bankoverval waar Peter besluit op af te gaan. Deze criminelen zijn echter bewapend met gevaarlijke futuristische wapens en Spider-Man weet hen net te stoppen. Na een feestje van zijn klasgenoot Liz (Laura Harrier) komt hij op het spoor van de gevaarlijke wapenhandelaar Vulture (Michael Keaton, o.a. Birdman) en besluit hij deze man aan te pakken, ondanks de waarschuwingen van Tony Stark.

Oordeel
Door deze gehele nieuwe setting hebben we in deze Spider-Man te maken met een totaal ander personage dan in de vorige twee reeksen. De sfeer van de film wordt wellicht het best getroffen in de openingsscène waarin Peter vrolijk aan het vloggen is over zijn avonturen in Berlijn. De speelsheid van deze scène is kenmerkend voor de film. De stunteligheid van deze Spider-Man is op een goede manier ironisch, maar tegelijkertijd zien we ook de puberale worsteling die Peter doormaakt als persoon, maar ook als superheld.

De jonge Tom Holland weet dan ook op overtuigende wijze zijn rol in te vullen en is veel knuffeliger dan zijn twee voorgangers (Toby Maguire en Andrew Garfield). Het grootste gevaar van de film was wellicht haar plek in het Marvel Cinematic Universe waar het deel van uitmaakt, maar door de beperkte rol van Tony Stark en ook Captain America valt de film goed zelfstandig te zien. Na Birdman laat ook Michael Keaton in deze film zien dat hij het acteren nog lang niet verleerd is en toont zich een waardige tegenspeler van Holland.

In tegenstelling tot vele andere films in dit filmuniversum is het gebruik van CGI redelijk beperkt gebleven. In vele opzichten is Spider-Man tot nu toe wellicht de beste film in dit universum. Het valt daarom af te wachten of het vervolg bij dit niveau kan aanhaken, maar we kijken er wel naar uit.

Eindoordeel: 8

King Arthur: Legend of the Sword

Bij tijd en wijle wordt er weer een oud verhaal uit de kast getrokken om opnieuw te verfilmen. King Arthur: Legend of the Sword is de vijfde grote verfilming van de Arthurlegende.

Verhaal
De Britse koning Uther Pendragon (Eric Bana, o.a. Troy) is instaat om met zijn magische zwaard Excalibur de kwaadaardige tovenaar Mordred te verslaan en zo zijn rijk voor een ramp te behoeden. Echter, zijn broer Vortigern (Jude Law, o.a. The Talented Mr. Ripley) heeft zich in het geheim ingelaten met de duistere machten en stoot zijn broer met deze macht van de troon. De zoon van Uther, Arthur, weet als klein kind aan de slachting in het kasteel te ontkomen.

In Londinium groeit Arthur (Charlie Hunnam, o.a. Sons of Anarchy) in een bordeel op tot een sterke volwassen vent die zich inlaat met de plaatselijke criminaliteit. Als het hem toch te heet onder de voeten wordt besluit hij te vluchten, maar loopt hij in de handen van de koninklijke soldaten die hem naar Camelot sturen. Aldaar trekt hij Excalibur uit de steen en wordt hij gevangen genomen door zijn oom Vortigern. Vlak voor zijn executie wordt hij de door de rebellen onder leiding van de magiër Guinevere (Astrid Berges-Frisbey) bevrijd die hem als hun leider voor hun opstand willen. Arthur worstelt echter nog erg met zijn verleden en pas verworven macht.

Oordeel
Het is lastig om een verhaal dat al vaak verteld is in een nieuw jasje te steken. In tegenstelling tot King Arthur uit 2004 staat deze versie wel bol van de magie en is het fantasygehalte vrij hoog. Het is de vraag of dit de film ten goede komt: een reusachtige slang en een magisch zwaard waardoor je een slag kan winnen zijn wellicht een beetje te veel.

Jude Law weet op uitstekende wijze een echte dictator neer te zetten die letterlijk bereid is om over lijken te gaan. Ook Charlie Hunnam weet op geloofwaardige wijze zijn karakter neer te zetten. Het script vertoont echter toch een paar mankementen wat toch ten koste gaat aan het verhaal, maar het het verhaal zorgt er ook wel voor dat er op de juiste momenten gelachen kan worden. De vertelstijl van het verhaal kan soms verwarrend zijn door de door elkaar lopende scènes en de korte shots die gebruikt worden. Het is een gewaagde stijl van filmen waarvan het de vraag is of het het juiste effect heeft opgeleverd. King Arthur: Legend of the Sword is een redelijke film, maar zal niet uitgroeien tot een klassieker in het genre.

Eindoordeel: 7

Denial

Het was een van de grootste rechtszaken tussen historici in de recente geschiedenis, de zaak Irving vs. Penguin Books / Lipstadt. Sinds enkele weken draait de film die over deze zaak is gemaakt in de bios.

Verhaal
Deborah Lipstadt (Rachel Weisz, o.a. The Constant Gardener) is hoogleraar Holocauststudies aan een Amerikaanse universiteit. Ze publiceert een boek waarin ze in gaat op de ontkenning van de Holocaust en bij de presentatie van dit boek wordt ze bezocht door de Britse historicus John Irving (Timothy Spall, o.a. Harry Potter) een van de Holocaustontkenners uit haar boek. Hij gaat met haar de confrontatie aan, maar zij weigert zelf dit gevecht te voeren.

Later wordt ze toch gedwongen om het gevecht alsnog te voeren in de rechtszaal omdat Irving haar voor het gerecht daagt wegens laster. Ze wordt door een groot advocatenteam bijgestaan dat onder leiding staat van Anthony Julius (Andrew Scott, o.a. Sherlock) en de advocaat Richard Rampton (Tom Wilkinson, o.a. Michael Clayton). Het team besluit dat de laster waaraan Lipstadt zich shuldig heeft gemaakt op waarheid berust en willen daarom in de rechtszaal een proces voeren over het feit dat de Holocaust wel plaatsvond.

Oordeel
Denial heeft een zeer sterke cast die dit verhaal op zeer geloofwaardige wijze vertolken. Rachel Weisz is in Hollywood een beetje uit beeld geraakt, maar ze weet op overtuigende wijze de bevlogen Lipstadt neer te zetten. Daarnaast heeft ze in deze film twee tegenspelers, namelijk Andrew Scott en Tom Wilkinson en levert sterke dialogen op. Hoewel een groot deel van de film in de rechtszaal plaatsvind zijn is de scene die plaatsvind in Auschwitz misschien wel de beste. Het levert de bepaalde spanning en tragiek op die de film nodig heeft.

De opzet van Denial is goed geslaagd en geeft een interessant inkijkje in het ontkennen van de Holocaust. Ze weten een gelaagd verhaal op goede overtuigende wijze te brengen. De close-up shots van de acteurs zorgen op het goede moment voor de juiste emotie. De film is niet voor iedereen weggelegd, maar zeker de moeite waard om te zien.

Eindoordeel: 7