Recensie: The Hobbit: An Unexpected Journey

Al jaren wachten de fans erop het vervolg, of eigenlijk het verhaal dat vooraf ging aan The Lord of the Rings. Ik heb het hier natuurlijk over het eerste deel van het Hobbitdrieluik: The Hobbit: An Unexpected Journey. Opnieuw is Peter Jackson de regisseur en vele bekenden zullen terugkeren.

Verhaal
Dit verhaal speelt zich zestig jaar voor de gebeurtenissen in The Lord of the Rings af. Bilbo Balings (Martin Freeman, o.a. The Office UK) wordt op een zekere dag bezocht door Gandalf (Ian McKellen), een oude vage bekende. Deze vraagt of Bilbo zin heeft in een avontuur, waarop deze zegt dat avonturen voor andere lieden zijn weggelegd. Later die avond verschijnen er onverwacht twaalf Dwergen aan de deur die zichzelf een plek aan Bilbo’s tafel nemen. Zij worden geleid door de machtige Thorin Eikenschild (Richard Armitage, Captain America) een verdreven Dwergenprins en zij hebben op aanraden van Gandalf Bilbo nodig om hun gezelschap te complementeren. De Dwergen gaan namelijk een queeste ondernemen om de gevaarlijke draak Smaug uit een oud Dwergenrijk te verdrijven. Opnieuw weigert Bilbo, maar als hij de volgende ochtend wakker wordt heeft hij zich bedacht.

Vol goede moed vertrekken Gandalf, Bilbo en de Dwergen oostwaarts onwetend welke gevaren hen opwachten, want inmiddels maakt de aartsvijand van Thorin jacht op hem. Het is de Ork Azog (Conan Stevens) veel aangelegen om de Dwergenprins te doden.

Oordeel
Opnieuw is Peter Jackson er in geslaagd om Midden-Aarde tot leven te laten komen en is alles prachtig vormgegeven. Qua opzet doet het veel denken aan The Fellowship of the Ring. Een terugblik in de tijd om het verhaal te introduceren en een reis door Midden-Aarde heen vol gevaren. De film beslaat slechts de helft van het boek, er komen immers nog twee vervolgen, maar echte snelheid kent het verhaal niet. Hopelijk biedt het vervolg ons meer!