Birdman

De film Birdman wordt momenteel getipt als één van de grootste kanshebbers voor de Oscarsuitreikingen over een maand. Reden genoeg voor mij om naar de bioscoop te gaan.

Verhaal
De acteur Riggan Thomson (Michael Keaton, o.a. Batman) is een acteur die in Hollywood in de vergetelheid is geraakt door zijn mega grote successen als Birdman. Om weer op de kaart te komen en weer serieus te worden genomen in het acteurswereldje van Amerika schreef hij het script, regisseerde en ging hij meespelen in een toneelstuk op Broadway, maar het gaat allemaal niet zoals het moet en hij ondervind ook veel persoonlijke strubbelingen.

Het lijkt een stuk beter te gaan als opeens de Broadway-acteur Mike Shiner (Edward Norton, o.a. American History X zich aandient om mee te spelen in het stuk, maar de grillen van deze acteur maken de plannen van Thomson bijna onmogelijk. Daarnaast moet Thomson ook nog omgaan met zijn tienerdochter (Emma Stone The Amazing Spiderman) en hij komt steeds meer in de knoop met zichzelf met alle gevaarlijke gevolgen van dien.

Oordeel
De film heeft een licht surrealistisch karakter en dat begint hem al bij de eerste scene. De tekstschrijvers hebben veel van hun moeite gestoken om een paar hele complexe karakters in elkaar te zetten en dit wordt ook prachtig in beeld gebracht. Vaak zijn het persoonlijke confronterende shots waarmee de acteurs in beeld worden gebracht. Michael Keaton heeft eindelijk aan de wereld kunnen laten zien dat hij nog steeds kan acteren en wellicht dat tegenspeler Norton het beste in hem naar boven heeft gehaald. Ook de kleinschaligheid van de film draagt bij tot de intieme setting waar je in zit. Ten slotte nog een muzikale noot, in de film wordt veelvuldig gebruikt dat de ene scene in de ander overloopt en dit wordt vaak ondersteund door een simpel maar doeltreffende drumpartij. Deze film scoort een dikke en ruime voldoende en ik durf er vergif op in te nemen dat het volgende maand een Oscar of vijf weet binnen te slepen.

Eindoordeel: 9

Plaats een reactie

47 + = 50